Legal rules of lawful and responsible activity of parties in elections; With emphasis on general election policies

Document Type : Original Article

Authors
mohammad hashemi siyavashani 1
Seyed Mohammad Hosein Peighambari 2
1 MSc of Public Law, Imam Sadegh University, Tehran, Iran.
2 PhD in Public Law, Faculty of Islamic Studies and Law, Imam Sadiq University, Tehran, Iran.
10.30497/hcr.2022.242658.1049
Abstract
Legal rules of lawful and responsible activity of parties in elections; With emphasis on general election policies; In any electoral system, how to use the legal framework to succeed in elections is one of the essential elements and the main component in achieving the desired result in elections; Given that in many systems, electoral processes are formed and managed around parties, the role of parties in these processes is undeniable. Therefore, paying attention to the legal rules of electoral activities, taking into account the centrality of the parties, is a fundamental issue in many electoral systems, of which the Islamic Republic is no exception. The position of political competition in religious thought, explaining the position of councils, presenting discussions on the relationship between freedom and political competition, as well as the positions, approaches and activities of parties in electoral systems, are the description of the issues emphasized in this study.
Keywords
elections
parties
political rules
political competition
  1. قرآن کریم.
  2. نهج‌البلاغه.
  3. ابراهیم، فؤاد (1998م). الفقه والدولة الفکر السیاسی الشیعی. لبنان: دار الکنوز الادبیة.
  4. ابن ابی الحدید، ع‍ب‍د ال‍ح‍م‍ی‍دب‍ن‌ ه‍ب‍ةال‍ل‍ه (1084ق). شرح نهج‌البلاغه. بی‌جا: بی‌نا.
  5. ابوفارس، محمدعبدالقادر (1365). النظام السیاسی فی الاسلام. عمان: دارالفرقان.
  6. اسمیت، بی سی (1378). احزاب سیاسی و کثرت‌گرایی در جهان سوم. ترجمه امیرمحمد حاجی یوسفی، اطلاعات سیاسی و اقتصادی، ش 141 و 142، ص 58-69.
  7. انصاری، ابراهیم (1377). نظریه‌های قشربندی اجتماعی و ساختار تاریخی آن در ایران. اصفهان: دانشگاه اصفهان.
  8. ایوبی، حجت‌الله (1379). پیدایی و پایایی احزاب سیاسی در غرب. تهران: سروش.
  9. ایوبی، حجت‌الله (1382). اکثریت چگونه حکومت می‎کند. تهران: سروش.
  10. جابری، محمد عابد (1976م). قضایا فی الفکر المعاصر. بیروت: مرکز دراسات‌ الوحدة العربیة.
  11. جعفری لنگرودی، محمدجعفر (1375). ترمینولوژی حقوق. تهران: ابن‌سینا.
  12. جعفری، محمدتقی (1388). ترجمه و تفسیر نهج‌البلاغه. تهران: مؤسسه و تدوین آثار علامه جعفری.
  13. جمشیدی، محمدحسین (1377). اندیشه سیاسی شهید رابع امام سیدمحمدباقر صدر. تهران: وزارت امور خارجه.
  14. حکیمی، محمدرضا (1395). الحیاة. ترجمه احمد آرام. بی‌جا: بی‌نا.
  15. خمینی، روح‌الله (1409ق). تحریر الوسیله. بی‌جا: بی‌نا.
  16. دوورژه، موریس (1357). احزاب سیاسی. ترجمه رضا علومی، تهران: امیرکبیر.
  17. صدر، سید محمدباقر (1381). خلافة الانسان و شهادة الانبیاء. بی‌جا: بی‌نا.
  18. صدر، سید محمدباقر (1350). آزادی در قرآن. ترجمه هادی انصاری، تهران: انتشارات روزبه.
  19. طباطبائی مؤتمنی، منوچهر (1396). حقوق اساسی. تهران: بی‌نا.
  20. عتوم، محمد عبدالکریم (1998م). النظریة السیاسیة المعاصر للشیعه. بی‌جا: بی‌نا.
  21. عماره، محمد (1989م). الاسلام والتعددیة. بی‌جا: بی‌نا.
  22. فیرحی، داوود (1375). «فرد و دولت در فرهنگ سیاسی اسلام». فصلنامه نقد و نظر، سال دوم، (3 و4)، تابستان و پاییز، صص. 38-73.
  23. قاضی‌زاده، کاظم (1374). «اعتبار رأی اکثریت». فصلنامه حکومت اسلامی، (6)، صص. 131-155.
  24. لیپست، مارتین (زیر نظر) (1922م). دائرة‌المعارف دموکراسی. بی‌جا: بی‌نا.
  25. مصباح، محمدتقی (1377). حقوق و سیاست در قرآن. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره).
  26. مطهری، مرتضی (1379). مجموعه آثار. تهران: ‌صدرا.
  27. منتظری، حسینعلی (1301). دراسات فی ولایة الفقیه. قم: مرکز العالمی للدراسات الاسلامیه.
  28. میراحمدی، منصور (1379). مفهوم آزادی از دیدگاه مسلمانان. قم. حوزه علمیه قم.
  29. نقیب‌زاده، احمد (1392). «زمینه‌های مساعد و نامساعد تحزب در جمهوری اسلامی، در مشارکت سیاسی، احزاب، انتخابات». مجموعه مقالات همایش. تهران: دفتر مطالعات و تحقیقات سیاسی وزارت کشور.
Human Rights and Citizenship
Volume 4, Issue 2 - Serial Number 8
November 2020
Pages 97-130