مسئولیت دولت‌ها در قبال نقض حقوق کودکان غزه بر اساس کنوانسیون حقوق کودک

نویسنده
دانشجو کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه بین المللی امام رضا علیه السلام، مشهد
10.30497/hcr.2024.78322
چکیده
پژوهش حاضر به بررسی مسئولیت بین‌المللی دولت‌ها در قبال نقض گسترده و سیستماتیک حقوق کودکان در نوار غزه بر اساس کنوانسیون حقوق کودک مصوب ۱۹۸۹ می‌پردازد. کودکان غزه در نتیجه درگیری‌های مسلحانه مستمر، محاصره طولانی‌مدت و محدودیت‌های شدید انسانی، به‌طور گسترده از حقوق بنیادین خود از جمله حق حیات، بقا و رشد، سلامت جسمی و روانی، آموزش، امنیت و حمایت در برابر خشونت، بهره‌کشی و رفتارهای غیرانسانی محروم شده‌اند. تداوم این وضعیت، افزون بر پیامدهای انسانی، پرسش‌های جدی حقوقی درباره تعهدات دولت‌ها در چارچوب حقوق بین‌الملل بشر و حقوق بشردوستانه بین‌المللی ایجاد کرده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین و تحلیل تعهدات حقوقی دولت اسرائیل به‌عنوان قدرت اشغالگر و همچنین مسئولیت دولت‌های ثالث در پیشگیری، توقف و جبران نقض حقوق کودکان در غزه است. پژوهش با رویکرد کیفی و روش توصیفیتحلیلی و با اتکا بر مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای اسناد حقوقی بین‌المللی، گزارش‌های سازمان‌های تخصصی و منابع علمی معتبر انجام شده است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که نقض حقوق کودکان در غزه ماهیتی چندبعدی و شدید دارد و شامل قتل و مجروحیت کودکان، محرومیت از نیازهای اساسی، تخریب زیرساخت‌های آموزشی و درمانی، آوارگی اجباری و آسیب‌های روانی بلندمدت می‌شود. بر اساس کنوانسیون حقوق کودک و قواعد حقوق اشغال، دولت اشغالگر مسئولیت مستقیم در حمایت ویژه از کودکان و رعایت اصول بنیادین حقوق بشردوستانه دارد. افزون بر این، دولت‌های ثالث نیز مکلف به عدم معاونت در نقض‌ها، رعایت تعهد مراقبت مقتضی (due diligence) و همکاری بین‌المللی برای حمایت از حقوق کودکان هستند. در نهایت، پژوهش بر نقش نظارتی کمیته حقوق کودک، دیوان‌های بین‌المللی و سازوکارهای سازمان ملل در تحقق مسئولیت دولتی و کیفری فردی مقامات تأکید کرده و نتیجه می‌گیرد که اجرای مؤثر تعهدات کنوانسیون و تقویت مکانیسم‌های پاسخگویی، شرط اساسی حفاظت پایدار از حقوق کودکان غزه است.
کلیدواژه‌ها