بررسی تطبیقی نظام جبران خدمت کارمندان دولت در ایران و انگلستان

در تمام کشورها مخصوصا کشورهایی که دارای دولت و ساختار حاکمیت فربه و بزرگ هستند مسئله جبران خدمت کارمندان یا همان حقوق و دستمزد همواره جزو دغدغه های اصلی دولت ها بوده است، چراکه هم معیشت بخش زیادی از جامعه به آن گره خورده است و هم از نظر بودجه ای هزینه های هنگفتی را به دولت تحمیل می کند. دولت ها همواره به اهمیت این مسئله توجه داشته اند لذا سعی بر این داشته اند درکنار اصولی مانند امنیت شغلی و عدالت در پرداخت ها، با کنترل نظام جبران خدمت بهره وری دستگاه های اجرایی را افزایش دهند و به نوعی از هزینه دولت نیز بکاهند که البته کشورها با مبانی متفاوت، در میزان عمل کردن به هریک از موارد مذکور، رویه های مختلفی دارند. این پژوهش با روش توصیفی - تحلیلی به بررسی تطبیقی نظام جبران خدمت کارمندان دولت در ایران و انگلستان پرداخته است. هدف اصلی، تحلیل شباهت‌ها و تفاوت‌های این دو نظام و ارائه راهکارهایی برای بهبود ساختار جبران خدمت در ایران بر اساس تجربیات انگلستان است. یافته‌ها نشان می‌دهد که نظام حقوق و دستمزد در ایران بیشتر بر قوانین ثابت نظیر قانون مدیریت خدمات کشوری و عواملی نظیر سابقه و مدرک تحصیلی استوار است، در حالی که انگلستان از ساختارهایی انعطاف‌پذیر و مبتنی بر عملکرد بهره می‌گیرد. انگلستان با ابزارهایی مانند پرداخت مبتنی بر عملکرد، توجه به تخصص و نیازهای منطقه‌ای، عدالت و شفافیت بیشتری را در نظام اداری خود تضمین کرده است. بر این اساس، پیشنهاداتی نظیر تقویت ارتباط ارزیابی عملکرد با پرداخت‌ها، افزایش انعطاف‌پذیری در پرداخت‌ها و پذیرش تفاوت‌های جغرافیایی برای اصلاح ساختار حقوق و دستمزد در ایران ارائه شده است.