The Study of Citizens' participation Right in legislation Relies on New Technologies

Document Type : Original Article

Authors
mohammad rezaee jozani 1
Mohammadamin Hakemi 2
1  Masters student in Faculty of Islamic Studies and Law, Imam Sadiq University, Tehran, Iran
2 Graduate Faculty of Islamic Studies and Law, LLM in Public Law, Imam Sadegh University, Tehran, Iran.
10.30497/hcr.2016.75781
Abstract
Citizens' participation in legislation is one of the rights that should be considered according to the requirements of the legislature and communities. The right of citizens to participate in the administration of state affairs is determined by their most basic rights. Although in the Constitution of Islamic Republic of Iran the terms citizen and citizenship rights have not been used there are still other relevant terms like nation's rights, public rights, general rights, individual and social rights which have been frequently used. Citizenship and participation are two concepts that are not separated in the field of society and legislation. Localization of citizens' participation in legislation as one of their political rights is one of the findings of the present article, which is explained according to the value and political principles of the country.The question of this work is How we can executive the right of participation and what’s its mechanism? Given the subject-matter of current article we have taken advantage of the descriptive-analytic approach together with the library and documented method. Furthermore, we have gathered the required data via evaluation of the scientific articles in this field. "As far as we are concerned about active envolment of citizens in legislative decision-making processes allowing them to contribute to decisions that may have an impact on their lives. Finally, the new technologies are accepted, such CrowdLaw, as the applying of the right of participation in legislation and its usefulness is explained.
Keywords
Participation Right
Legislative
New Technologies
CrowdSourcing
Crowd-Law.  
  1. اسماعیلی، محسن و طحان نظیف، هادی (1391). «نسبت سیاست‌های کلی نظام با احکام حکومتی در حقوق اساسی ایران». پژوهشنامه حقوق اسلامی، (1) پیاپی 35، صص. 73-94.
  2. اصلانی، علی و فتاحی زفرقندی، فیروز (1393). «مشارکت عمومی در اداره حکومت اسلامی؛ حق یا تکلیف؟». دانش حقوق عمومی، (8)، صص. 65-87.
  3. جاوید، محمدجواد و فتاحی زفرقندی، علی (1392). «راهکارهای مشارکت مردم در اداره حکومت اسلامی». دانش حقوق عمومی، (6)، صص. 69-88.
  4. حورعلی، مریم؛ منتظری، عباس و الیاسی، مهدی (1394). «شناسایی و اولویت‌بندی اصول مورد نیاز برای بهبود فضای نوآوری بنگاه‌های دفاعی ایران با رویکرد باز». مدیریت نوآوری، 4(2)، صص. 57-86.
  5. دهخدا، علی‌اکبر (1373). لغتنامه. تهران: دانشگاه تهران.
  6. راسخ، محمد (1384). «تئوری حق و حقوق بشر بین‌الملل». فطلنامه تحقیقات بین‌الملل، (41).
  7. رستگاری، ابوالقاسم و برخورداری، علی (1388). بررسی راهکارهای توسعه مشارکت‌های مردمی کمیته امداد امام خمینی (رحمة‌الله‌علیه). مجموعه مقالات همایش ملی توسعه مشارکت های مردمی
  8. رستمی، ولی (1387). «مشارکت مردم در قانون‌گذاری جمهوری اسلامی ایران». فصلنامه حقوق، 38(1)، صص. 179-204.
  9. رنجبر، احمد (1384). «نقش لابی‌گری در فرایند قانون‌گذاری و امکان قانونمند کردن آن». مجلس و راهبرد، (49 و 50)، صص. 423-436.
  10. ضمیری، عبدالحسین و نصیری حامد، رضا (1389). «حکمرانی مطلوب و نقش شفافیت در تحقق آن». پژوهشنامه، (52)، صص. 173-224.
  11. طاهری، محسن و ارسطا، محمدجواد (1395). «بررسی تطبیقی مبانی اصل شفافیت از دیدگاه اسلام و نظریه حکمرانی خوب». پژوهش تطبیقی حقوق اسلام و غرب، 3(3)، صص. 3-24.
  12. طحان نظیف، هادی؛ محمدی احمدآبادی، حسین و مجتهدی، محمدحسین (1395). «تأمین حقوق شهروندی در سایه طراحی یک الگوی با ثبات تقنینی در نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران». مطالعات حقوق بشر اسلامی، (11)، صص. 93-112.
  13. عبدالحسین‌زاده، محمدحسین و ثنائی، مهدی (1394). «توانمندسازی خط‌مشی‌های عمومی، با رویکرد شفافیت و مشارکت». نخستین کنفرانس ملی مدیریت دولتی ایران. تهران: دانشکده مدیریت دانشگاه تهران.
  14. قاضی شریعت پناهی، سید ابوالفضل (1370). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی. تهران: دانشگاه تهران.
  15. قاضی شریعت پناهی، سید ابوالفضل (1392). بایسته‌های حقوق اساسی. تهران: میزان.
  16. کعبی، عباس و فتاحی زفرقندی، علی (1395). «سیاست‌های کلی نظام؛ راهکار ارتقای نظام قانون‌گذاری در جمهوری اسلامی ایران». فصلنامه دانش حقوق عمومی، 5(15)، صص. 99-122.
  17. مدهوشی، مهرداد و کوه‌کن موخر، امیر (1391). «تبیین نقش استراتژی برون سپاری بر بهره‌وری سازمان». پژوهشنامه مدیریت اجرایی، 4(7)، صص. 99-124.
  18. مصلح، محمد (1396). «حقوق شهروندی در قوانین ایران و قوانین بین‌الملل». همایش ملی پژوهش‌های مدیریت و علوم انسانی، دوره 3، صص. 1-17.
  19. مهاجرنیا، محسن (1379). «مشارکت در فلسفه سیاسى مسکویه» . علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم، (8)، صص. 191-201.
  20. نرگسیان، عباس؛ جمالی، قاسمعلی؛ هراتی، مسعود و آذری، حسین (1397). «بررسی ارتباط فساد و اعتماد در رابطه بین شفافیت و رضایت شهروندان». نشریه مدیریت دولتی، 10(2)، صص. 289-310.
  21. والدرون، جرمی (1398). قانون‌گذاری مفاهیم، نظریه‌ها و اصول (ترجمه حسن وکیلیان). تهران: نگاه معاصر.

 

 

 

  1. Aitamurto, Tanja & H. Landemore (2015). "Five design principles for crowdsourced policymaking: Assessing the case of crowdsourced off-road traffic law in Finland". Journal of Social Media for Organizations, pp. 1-19.
  2. Aitamurto, Tanja (2012). "Crowdsourcing for Democracy: A New Era in Policy-Making". Parliament of Finland, Publication of the Committee for the Future.
  3. Aitamurto, Tanja (2016). "Collective Intelligence in Law Reforms: When the Logic of the Crowds and the Logic of Policymaking Collide". System Sciences,hawaii, pp. 2780-2789.
  4. Allio, Robert J. (2005). "Interview with Henry Chesbrough: innovating innovation". Strategy and Leadership, pp. 19-24.
  5. Beth Noveck Simone (2018). "Crowdlaw: Collective Intelligence and Lawmaking". Analyse & Kritik, pp. 359-380.
  6. Clark, Stephen D.; Michelle A. Morris & Nik Lomax (2018). "Estimating the outcome of UKs referendum on EU membership using e-petition data and machine learning algorithms". Journal of Information Technology & Politics, pp. 1-14.
  7. Farina, Cynthia R.; Dmitry Epstein, Josiah Heidt & Mary J. Newhart (2012). "Knowledge in the People: Rethinking "Value" in Public Rulemaking Participation". Wake Forest, 1185.
  8. Newhart, Mary J. & Joshua D. Brooks (2017). "Barriers to Participatory eRulemaking Platform Adoption: Lessons Learned from RegulationRoom". Cornell e-Rulemaking Initiative Publications, pp. 1-28.
  9. Pedersen, Jay Gerard; David Kocsis; Abhishek Tripathi & Alvin Tarrell (2013). "Conceptual Foundations of Crowdsourcing: A Review of IS Research". 2013 46th Hawaii International Conference on System Sciences. Hawaii, pp. 579-588.
  10. Quah, Jon S.T. (2017). "Combating Asian Corruption: Enhancing the Effectiveness of Anti-Corruption Agencies". Maryland Series in Contemporary Asian Studie, 1-83.

 

ج. پایگاه‌های اینترنتی

  1. بی‌تاریخ. Find out more about e-petitions. https://www.parliament.uk/get-involved/sign-a-petition/e-petitions/
  2. سید علی آیت‌الله خامنه‌ای (1399). پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی خامنه‌ای (مد‌ظله‌العالی):

https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=47396

  1. حاکمی، محمدامین (1396). معرفی سایت Legislation Lab؛ کارگاهی برای قانون‌نویسی:

http://blog.tp4.ir/post/529

  1. مرتب، یحیی (1396). WikiLegis، بستری برای مشارکت مردم در فرآیند قانون‌گذاری برزیل:

http://blog.tp4.ir/post/475

 

Human Rights and Citizenship
Volume 1, Issue 2 - Serial Number 2
November 2016
Pages 185-206